Psychische problemen

Dysthyme stoornis

Wat is een dysthyme stoornis?

Bij sommige mensen is de sombere stemming chronisch. Wanneer de depressieve klachten tenminste twee jaar aanwezig zijn, spreken we van een dysthyme stoornis of dysthymie.

Een dysthyme stoornis gaat gepaard met minder verschijnselen dan een ‘gewone’ depressie. De verschijnselen zijn ook minder intens. Lange perioden waarin iemand somber is, kunnen worden afgewisseld door korte perioden waarin het wat beter gaat. Wat een dysthyme stoornis zwaar maakt, is dat de klachten zo lang aanhouden en nooit helemaal weg zijn. Dit kan leiden tot behoorlijke beperkingen in het functioneren, zowel privé als op het werk.

Een kenmerk van een dysthyme stoornis is een chronisch depressieve stemming gedurende het grootste deel van de dag, die tenminste twee jaar aanhoudt. Iemand met een dysthyme stoornis vertoont minder verschijnselen van depressie dan een persoon een “gewone  depressieve stoornis. Daarbij zijn de verschijnselen minder intens van aard.

Het relatieve lichte karakter van de klachten hangt echter niet samen met de mate van lijden. Iemand met een dysthyme stoornis kan zich eenzaam en zeer ongelukkig voelen en wordt in zijn dagelijkse functioneren gehinderd. Sommige cliënten doen een geslaagde suïcidepoging. Ondanks dat er sprake is van mildere symptomen wordt de dysthyme stoornis door zijn meer langdurige karakter als zwaarder ervaren.

Mensen die aan een dysthyme stoornis lijden beschouwen zichzelf vaak als oninteressant of machteloos en hebben een hoge mate van zelfkritiek. Overigens kan bij een dysthyme stoornis nog een “gewone” depressieve stoornis komen. We spreken dan van een depressie die gestapeld is op de dysthyme stoornis.

Symptomen dysthyme stoornis

In het algemeen is er bij  dysthyme stoornis sprake van een sombere stemming, en verlies van belangstelling en plezier. Daarnaast is er vaak sprake van bijkomende klachten, zoals:  

WAAR KOMT HET DOOR?

Een dysthyme stoornis ontstaat door een combinatie van biologische, sociale en psychische factoren:

BIOLOGISCHE FACTOREN

De belangrijkste biologische factor is erfelijkheid. In sommige families komen depressies vaker voor dan in andere. Daarnaast kunnen bepaalde stoffen zoals hormonen, medicijnen, alcohol en drugs het ontstaan van een depressie in de hand werken. Dat geldt ook voor sommige lichamelijke ziekten, zoals schildklier- en bijnierschorsafwijkingen, diabetes en hart- en vaatziekten.

SOCIALE FACTOREN

Ingrijpende gebeurtenissen kunnen veel spanning oproepen. Dat geldt voor negatieve gebeurtenissen als echtscheiding, dood of verlies van werk, maar ook voor positieve gebeurtenissen als de geboorte van een kind of het krijgen van promotie.

Bij mensen die er gevoelig voor zijn, kan een grote hoeveelheid spanning leiden tot een depressie. Een schokkende gebeurtenis hoeft niet recent te zijn. Zo kan het zijn dat iemand pas op volwassen leeftijd depressief wordt als hij in zijn jeugd mishandeld is of seksueel misbruikt.

Een andere belangrijke indicator is iemands sociale leven. Mensen met goede vrienden, een stabiele relatie en bevredigend werk hebben minder kans op een depressie en genezen sneller als zij toch depressief worden.

PSYCHISCHE FACTOREN

Mensen die niet goed in staat zijn om problemen op te lossen, verdriet te verwerken of steun te vragen, worden eerder depressief. Ook gebrek aan zelfvertrouwen, perfectionisme, faalangst en een streng geweten vergroten de kans op een depressie.

Tips

TIPS VOOR U ZELF

TIPS VOOR DE OMGEVING

BEHANDELING

Lees verder over de behandeling van een Dysthyme stoornis.

Zorgkaart Nederland

Sitemap